اسلایدفرهنگی

تهران نباید زخم‌های تاریخی خود را پاک کند؛ ضرورت حفظ ردپای جنگ در بناهای تاریخی

 پایگاه خبری سروش تهران،رئیس مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران با تأکید بر ضرورت حفاظت از هویت تاریخی پایتخت گفت: بازسازی بناهای تاریخی آسیب‌دیده در جریان جنگ و بحران نباید به معنای از بین بردن تمام نشانه‌های حادثه باشد و بخشی از آثار و ردپای آن می‌تواند به عنوان حافظه تاریخی شهر حفظ شود.

به گزارش سروش تهران، علی شمسی‌پور با اشاره به مطالعات انجام‌شده درباره بناهای تاریخی آسیب‌دیده اظهار کرد: یکی از محورهای مهم این مطالعات، بررسی شیوه حفظ، احیا و تعریف کارکردهای جدید برای این بناهاست.

وی تأکید کرد هدف پژوهش‌های شهری صرفاً تهیه گزارش نیست، بلکه نتایج مطالعات باید به پیشنهادهای سیاستی و راهکارهای اجرایی برای مدیران شهری تبدیل شود.

ضرورت مدیریت یکپارچه بناهای تاریخی

 

شمسی‌پور با اشاره به اهمیت حفظ هویت تاریخی تهران گفت برای حفاظت بهتر از بناها و بافت‌های تاریخی، باید مسئولیت دستگاه‌های مختلف به صورت شفاف مشخص شود.

وی افزود: در حال حاضر مسئولیت بسیاری از بناهای تاریخی میان دستگاه‌های مختلف تقسیم شده و پاسخگویی واحدی وجود ندارد. به گفته او، تقویت نقش شهرداری‌ها و تعریف اختیارات و مسئولیت‌های لازم می‌تواند روند حفاظت و مدیریت میراث تاریخی را مؤثرتر کند.

رئیس مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران همچنین تأکید کرد بافت تاریخی و بافت فرسوده دو مفهوم متفاوت هستند و نباید در برنامه‌ریزی شهری با یکدیگر اشتباه گرفته شوند.

توجه بیشتر به تاب‌آوری تهران

 

شمسی‌پور در بخش دیگری از سخنان خود بر ضرورت توجه به پیامدهای جنگ و بحران در مطالعات شهری تأکید کرد و گفت تاب‌آوری شهر باید در ابعاد فرهنگی، اجتماعی و خدماتی مورد بررسی قرار گیرد.

وی تدوین اطلس تاب‌آوری را یکی از اقدامات مؤثر در این زمینه دانست و افزود: شناخت ظرفیت‌ها، آسیب‌ها و نیازهای مناطق مختلف تهران کمک می‌کند در شرایط بحرانی، خدمات ضروری با سرعت بیشتری برقرار شوند.

او همچنین گفت موضوعاتی مانند آسیب‌های اجتماعی، کودکان کار و متکدیان نیز نیازمند مطالعات تخصصی و ارزیابی مستمر هستند و نتایج این پژوهش‌ها باید در تصمیم‌های مدیریتی مورد استفاده قرار گیرد.

آثار حادثه، بخشی از تاریخ شهر

یکی از نکات مهم مطرح‌شده در این نشست، تأکید بر حفظ بخشی از آثار جنگ و بحران بر بناهای تاریخی بود. بر این اساس، بازسازی نباید همیشه به معنای بازگرداندن کامل بنا به وضعیت پیش از حادثه باشد؛ چراکه برخی نشانه‌های آسیب می‌توانند به عنوان سندی از یک دوره تاریخی حفظ شوند.

این رویکرد می‌تواند بناهای تاریخی را به حافظه‌ای زنده از گذشته شهر تبدیل کند و به نسل‌های آینده نشان دهد که تهران چه حوادثی را پشت سر گذاشته است.

شمسی‌پور همچنین بر انتقال دستاوردهای پژوهشی تهران به سایر کلان‌شهرها تأکید کرد و گفت بسیاری از شهرهای بزرگ با مسائل مشترکی مانند حفاظت از بافت تاریخی، تاب‌آوری و مدیریت بحران مواجه هستند.

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا