وزیر اسبق بهداشت با تأکید بر اینکه اجرای موفق برنامه پزشکی خانواده نیازمند تأمین منابع مالی، همراهی بیمه‌ها و ایجاد انگیزه برای مردم و ارائه‌دهندگان خدمات است، گفت: نباید پزشکی خانواده را صرفاً طرحی برای کاهش هزینه‌های درمان دانست؛ بلکه این برنامه باید با هدف ارتقای سلامت و ایجاد یک نظام جامع سلامت اجرا شود.
پایگاه خبری سروش تهران؛ برنامه پزشکی خانواده در حالی بار دیگر در مرکز توجه نظام سلامت قرار گرفته که یک وزیر اسبق بهداشت نسبت به مهم‌ترین چالش اجرای آن هشدار داده است؛ اینکه این طرح با بخشنامه و وعده کاهش هزینه‌ها به نتیجه نمی‌رسد و بدون تأمین منابع مالی و همراهی بیمه‌ها، احتمال تکرار تجربه‌های ناموفق گذشته وجود دارد.
دکتر کامران باقری‌لنکرانی با اشاره به ارکان مختلف برنامه پزشکی خانواده گفت: ارائه‌دهندگان خدمات، سیاستگذاران، دستگاه‌های پشتیبان، بیمه‌ها و مردم، همگی در موفقیت این برنامه نقش دارند.
هشدار درباره یک حلقه تعیین‌کننده؛ بیمه‌ها
لنکرانی تأکید کرد که بیمه‌ها و تأمین مالی، یکی از ارکان مهم پزشکی خانواده هستند و اگر منابع لازم برای بیمه سلامت تأمین نشود، اجرای این برنامه به نتیجه مطلوب نخواهد رسید.
به گفته او، قرار گرفتن سازمان بیمه سلامت در مجموعه وزارت بهداشت می‌تواند به اجرای برنامه کمک کند، اما این موضوع به تنهایی کافی نیست و منابع مالی مورد نیاز نیز باید در اختیار بیمه قرار گیرد.
پزشکی خانواده در شروع کار، پول بیشتری می‌خواهد!
یکی از نکات مهم اظهارات وزیر اسبق بهداشت، هشدار درباره تصور کاهش فوری هزینه‌هاست.
لنکرانی گفت نباید تصور کرد که با اجرای پزشکی خانواده، هزینه‌ها از همان ابتدا کاهش پیدا می‌کند؛ بلکه این برنامه حداقل در شروع به حمایت مالی بیشتری نیاز دارد تا بتواند خود را با شرایط جدید سازگار کند و به یک برنامه پایدار تبدیل شود.
مردم اگر منفعت نبینند، از پزشک خانواده استقبال نمی‌کنند
این مقام سابق وزارت بهداشت همچنین بر نقش مردم در موفقیت این طرح تأکید کرد و گفت اگر مردم منفعت پزشکی خانواده را احساس نکنند و اجرای آن برایشان جذابیتی نداشته باشد، به این برنامه مراجعه نخواهند کرد.
بنابراین، صرف اجرای یک ساختار اداری جدید نمی‌تواند ضامن موفقیت پزشک خانواده باشد؛ مردم باید نتیجه آن را در دسترسی بهتر، خدمات مناسب‌تر و ارتقای سلامت خود مشاهده کنند.
تجربه دولت نهم؛ زنگ خطر برای اجرای دوباره طرح
لنکرانی با اشاره به تجربه پزشک خانواده شهری در دولت نهم گفت این برنامه در شهرهای بیش از ۲۰ هزار نفر جمعیت به نتیجه مطلوب نرسید؛ چراکه همه ارکان مورد نیاز برای اجرای آن فراهم نشده بود.
او یکی از مشکلات مهم آن دوره را نبود هماهنگی کافی با سازمان‌های بیمه‌گر عنوان کرد؛ موضوعی که می‌تواند برای اجرای طرح جدید نیز یک هشدار جدی باشد.
پزشکیان؛ فرصت اصلاح یا تکرار گذشته؟
وزیر اسبق بهداشت، حضور مسعود پزشکیان را فرصتی برای نظام سلامت و انجام اصلاحات، از جمله اجرای برنامه پزشکی خانواده دانست.
با این حال، تجربه گذشته نشان می‌دهد موفقیت این طرح تنها به اراده دولت وابسته نیست و مجموعه‌ای از عوامل از جمله تأمین اعتبار، همراهی بیمه‌ها، مشارکت پزشکان و استقبال مردم باید همزمان فراهم شود.
پزشکی خانواده قرار نیست فقط هزینه‌ها را کاهش دهد
لنکرانی تأکید کرد که نباید به پزشکی خانواده صرفاً به عنوان برنامه‌ای برای کنترل هزینه‌ها نگاه کرد؛ بلکه این برنامه باید با هدف ارتقای سلامت و تأمین سلامت همه‌جانبه مردم دنبال شود.
وی همچنین گفت پزشکی خانواده نباید جایگزین شبکه بهداشتی و درمانی شود، بلکه باید بر بستر شبکه موجود قرار گرفته و پوشش خدمات بهداشتی و درمانی را تکمیل کند.
جمع‌بندی
پزشکی خانواده حالا در یک نقطه حساس قرار گرفته است؛ فرصتی که با حضور پزشکیان می‌تواند به یکی از مهم‌ترین اصلاحات نظام سلامت تبدیل شود، اما اگر منابع بیمه‌ها تأمین نشود و زیرساخت‌های لازم فراهم نشود، خطر تکرار تجربه‌های گذشته همچنان پابرجاست.
سؤال بزرگ اینجاست: آیا دولت پزشکیان این بار می‌تواند نسخه پزشک خانواده را از روی کاغذ به زندگی واقعی مردم برساند؟
