
پایگاه خبری سروش تهران، با گسترش پرداختهای دیجیتال، «کیف پول الکترونیکی» به یکی از ابزارهای مورد توجه نظام بانکی تبدیل شده است؛ ابزاری که کارشناسان معتقدند در صورت ایجاد مزیت واقعی برای مشتریان، میتواند فراتر از یک روش پرداخت عمل کرده و به بستری برای اعتبار خرید و خدمات مالی تبدیل شود.
علی نظافتیان، پژوهشگر حقوق بانکی، با اشاره به طرح «کیف پول ایران» اظهار کرد: کیف پول الکترونیکی در درجه نخست برای انجام پرداختهای الکترونیکی و بهویژه پرداختهای خرد طراحی شده است و مشتری میتواند با شارژ آن، هزینه خرید کالا و خدمات را پرداخت کند.
به گفته وی، تفاوت اصلی کیف پول با کارت بانکی در قابلیتهای جانبی آن است. کارت بانکی عمدتاً ابزاری برای دسترسی به حساب و انجام تراکنش است، اما کیف پول میتواند خدماتی مانند اعتبار خرید، تخفیف، بازگشت وجه، پاداش و پرداخت هدفمند را نیز در اختیار کاربر قرار دهد.
کیف پول میتواند به ابزار خرید اعتباری تبدیل شود
این کارشناس حقوق بانکی، یکی از مهمترین ظرفیتهای آینده کیف پول را استفاده از آن در طرحهای خرید اعتباری یا BNPL دانست. در این مدل، بانک میتواند بر اساس اعتبارسنجی مشتری، سقف مشخصی از اعتبار را برای خرید کالا و خدمات در اختیار او قرار دهد و مشتری در موعد تعیینشده نسبت به بازپرداخت آن اقدام کند.
نظافتیان همچنین بر ضرورت تعامل میان کیف پولهای بانکی تأکید کرد و گفت تعدد کیف پولهای مستقل و غیرقابل تعامل میتواند موجب پراکندگی خدمات شود. به اعتقاد وی، بهتر است بانکها کیف پولهای خود را داشته باشند اما این کیف پولها بر پایه استانداردهای مشترک امکان استفاده در شبکه گسترده پذیرندگان را فراهم کنند.
اسکناس همچنان باقی میماند
وی با رد حذف کامل اسکناس از چرخه مبادلات، تأکید کرد که نظام پرداخت آینده باید ترکیبی و تابآور باشد. به گفته او، در شرایطی مانند اختلال ارتباطی، مشکلات فنی یا حملات سایبری، پول نقد همچنان میتواند نقش پشتیبان در معاملات روزمره داشته باشد.
در مجموع، به نظر میرسد موفقیت کیف پول الکترونیکی در ایران به میزان مزیتی بستگی دارد که برای مشتری، بانک و پذیرنده ایجاد میکند. اگر این ابزار تنها جایگزینی برای کارت بانکی باشد، استقبال از آن محدود خواهد بود؛ اما در صورت پیوند پرداخت با اعتبار، تخفیف، وفاداری مشتری و خدمات مالی، میتواند به یکی از اجزای مهم آینده نظام بانکی کشور تبدیل شود.



